Vandaag ben ik van plan om naar het Hokkaidō museum te gaan, en daarna naar het Historische dorpje naast het museum te gaan.

🏛️ Hokkaidō museum #

Het museum ligt aan de rand van de stad, dus eerst moest ik naar het einde van de metrolijn, en daarna nog een stukje met de bus. De bus was niet makkelijk te vinden, maar nadat ik het gevraagd had vond ik de juiste deur om bij te wachten. Na een busritje de berg op kwam ik aan bij het museum, het gebouw stond helemaal in de steigers, dus ik kon het niet goed zien.

Maar ik ben naar binnengegaan en had het combo kaartje voor het museum en het historische dorpje gekocht, ik had ook een audio gids gekocht.

Het museum was erg interessant, het ging over de geschiedenis van Hokkaidō, en hoe het eiland is ontwikkeld. Met veel voorbeelden en maquettes van de gebouwen en de natuur. Er was veel informatie over de inheemse bevolking van Hokkaidō, de Ainu, en hoe ze leefden. Ook was er een stuk over de geschiedenis van de Japanse kolonisatie van Hokkaidō, en hoe de Ainu werden behandeld.

Met deze grappige vogel.

En deze maquette van een ceremonie.

Daarna heb ik een kleine snack van een sinaasappel gebakje en een vanille ijsje gegeten, en ben ik naar het historische dorpje gaan lopen.

Ik kwam de oude en nieuwe versie van het “zebrapad” bord tegen.

Onderweg zag ik nog wat mooie herfstkleuren.

🌳 Historisch dorpje #

De ingang naar het dorpje is het oude stationsgebouw van Sapporo, maar dan iets kleiner geschaald.

Ze hadden een boel gebouwen, en voor het grootste gedeelte moest je je schoenen uittrekken om naar binnen te gaan, dus dit werd een Olympische sport: schoenen uit- en aantrekken.

De meeste gebouwen waren echt, en gedoneerd en verplaatst naar het museum. Zoals dit hele visserijbedrijf, inclusief een schuur op poten.

Een oud vrijwilligersbrandweerstation.

Een tempel.

Deze Amerikaanse boerderij, waar iemand de plannen van had gekocht via de post, en toen in Japan had gebouwd.

Een voorbeeld van een originele boerderij, al het riet als isolatie tegen de extreme kou van Hokkaidō.

Het dorpje had een vallei met wat natuur.

Een reproductie van een mijnwerkershut.

Een schattig klein locomotiefje dat werd gebruikt bij houtkap in de dichte bossen.

Terwijl ik rondliep, ging de zon al onder, zo rond half vijf.

🏨 Terug richting het hotel #

Toen ik het dorpje verliet, raadde Google Maps aan dat ik de trein nam, in plaats van de metro.

Dus stapte ik een paar halte eerder uit de bus, bij een klein slaperig stationnetje “Shinrinkoen”. Het lijkt er op dat de meeste stations in het zuiden van Hokkaidō gesponsord zijn door het Sapporo biermerk, dat is te zien aan de rode tekst onder op het naambordje.

Na een paar minuten kwam, precies op tijd, de trein aan. De voorramen van de treinen in sneeuwachtige gebieden zijn hoger dan normaal, zodat de bestuurder beter over de sneeuw kan kijken.

Toen ik eenmaal weer in de stad was had ik honger, en ging ik op zoek naar een rāmen tentje.

🍜 Rāmen #

Google Maps liet zien dat dit restaurant een goede score had.

De eigenaar was erg verbaasd dat ik er kwam eten, en was geïnteresseerd in wat ik in Sapporo deed.

Ik had de Miso rāmen gekozen, en een highball gekozen als drankje. Dit werd mij aangeraden door de medewerker die een beetje Engels sprak.

Een hele maaltijd, en een drankje voor ¥ 1.375 (€ 8,41).

🏨 Terug naar het hotel #

Daarna ben ik naar het hotel gelopen, en zag een trammetje.

Toen ben ik maar gaan slapen.